Tandarts

"Ga maar zitten", zei de tandarts en met een druk op de knop bracht hij mij in de kwetsbare houding die kosmonauten voorafgaand aan hun lancering als "de ultieme beleving" schijnen te betitelen maar die mij het angstzweet doet uitbreken. Lees meer

Straf

Om uit de geldzorgen te komen stelde b&w onlangs voor om het rosarium om te ploegen. Nog korter geleden stond in deze kolom de oproep om het rosarium at te stoten en te verkwanselen. Deze aansporingen om dit groene rustpunt uit ons prachtige dorp te laten verdwijnen doen mij pijn. Lees meer

Sector

Ze zijn weg, de blauwe schilden van het ministerie van landbouw, die aangaven dat je een grens ging oversteken. Achter die grens dreigde dood en verderf voor kippetjes en ander pluimvee. De blauwe borden kregen iets van wat inmiddels bij het gewone leven hoorde. Net als het beroemde bord bij Checkpoint Charlie: "You are leaving the American sector". Lees meer

Ramp

Vorige week viel mijn oog op een ingezonden mededeling op het Prikbord van Driebergen.net. Als u belooft weer terug te komen naar deze column: klik hierboven op ‘Prikbord’ en kijk bij 03-06-2003. Maar wel terugkomen, hoor! Lees meer

Scherven

Ik sloeg vorige week ons weekblad op en pontificaal werden mijn ogen geconfronteerd met een jeugdherinnering: een foto van een po. Huiverend kwamen de koude winters uit mijn jeugd naar boven. Een kruik in bed hielp wel een beetje tegen koude voeten maar ik kon de slaap pas echt vatten als ik een glaasje warme melk naar binnen had gewerkt. En halverwege de nacht ging de natuur zijn gang. Lees meer

Soep

Met m’n boodschappen ging ik bij de C1000 in de langste rij staan. Dat schiet namelijk, anders dan je verwacht, vaak het snelste op. Voor mij in de rij stond Steef. Ik condoleerde hem met het verlies van z’n moeder. Die is een paar weken geleden overleden. Lees meer

Virus

Het sloeg ook bij mij toe en ik heb er knap last van. Alleen anders dan veel van mijn – als ik de krant mag geloven – doorgeleerde en belangrijke dorpsgenoten had ik geen aandrang mijn hele adresboek een mailtje te sturen om van dit feit kond te doen. Het zit namelijk niet in mijn pc en het verspreidt zich niet via een draadje. Het virus dat bij mij toesloeg heb ik waarschijnlijk gewoon ingeademd. Lees meer

Zakdoek

Een gegeven paard kijk je niet in de bek. Dat zei m’n moeder als ik weer eens een cadeautje had gekregen waarvan ik het waarom niet begreep. Een setje zakdoeken bijvoorbeeld. Veel te klein en te dun. Als ik er in niesde was m’n hand nat. Wat als ik er in snoot? Lees meer

Oversteken

We waren overzee, het afgelopen weekeind. Het leuke is, dat je dan andere mensen dan thuis ontmoet. Daar kun je een hoop van opsteken. Niets is boeiender dan het bestuderen van menselijk gedrag, immers. Nu is deze zee niet al te groot en als gevolg daarvan durven ook veel landgenoten de overtocht te wagen. Vooral een soort die we normaal gesproken in Zandvoort en IJmuiden dringend proberen te ontlopen hebben het genoegen van een zeereis ontdekt. En die kom je aan de overkant dus weer tegen. Althans, wel op Texel, want daar kom je de hele tijd dezelfde mensen tegen. Lees meer

Schep

Mijn buren hadden een zandbak in de achtertuin. Daarin mocht ik spelen. Bouwen zit me kennelijk in het bloed, want ik maakte al jong de prachtigste huizen en kastelen. Gewoon een paar keer het emmertje volscheppen, beetje water erbij en op de juiste plaats in het bouwwerk omkeren. Daarna met het schepje de boel een beetje vormgeven. Lees meer

Lijn

We hadden zwaarwichtige zaken te bespreken. Niet iets was je in vijf minuten afdoet. Het beste kun je dat tijdens een wandeling doen. We startten naast het Wapen van Rijsenburg. Al pratend liepen we het Seminarieterrein over en door de Heidetuin; het was er stil en vredig. Lees meer

Bloem

Het was weer de tijd van de nieuwjaarrecepties. Kussend m’n dorpsgenoten het allerbeste toewensend. Ik twijfel wel een beetje of die goede wensen ook werkelijk helpen. Want volgens mij zijn we in Driebergen diep ongelukkig en op zoek naar professionele hulp en begeleiding. Overdrijf ik? Pak de nieuwste Gemeentegids en lees met me mee. Lees meer

Knor

Vorige week stond er een bericht op de tekstpagina van RTV Utrecht over de veroordeling van een Driebergse vrouw wegens bedreiging. Trouw als een hond nam de beheerder van deze site het bericht vanzelfsprekend over (klik hier als je het bericht wilt lezen). Lees meer

Hek

Da’s even schrikken, hoor. Koop je leuk optrekje van een half miljoen, blijken 24 ‘personen met een functiebeperking’ je nieuwe buren te worden. Wat doe je dan? Je richt een actiecomité op. Maar wel anoniem. Dan kan het schelden beginnen. Lees meer

Zwaar

Zo, even een collega-columnist uit de brand helpen. Hij is tenslotte broodschrijver; een kans op twee artikelen én een verblijf op het Iberisch schiereiland kan ‘ie niet laten lopen. Dan schiet een column op Driebergen.net er makkelijk bij in, dat begrijpt iedereen. Lees meer

Staart

Meestal vermoei ik de lezers van deze column niet met zwaarwichtige zaken. Anderen zijn daar beter in, in scherpte van pen of gewiekstheid van geest. Of een combinatie van beiden natuurlijk. Lees meer

Hoosbui

Het was anders wakker worden, zaterdagmorgen. ’T voelde nog wel wat klam, maar de hoosbuien van de afgelopen nacht hadden het dorp aardig schoongeveegd. Met Hemelvaart was het begonnen. Ineens liepen er groepjes te flaneren over de Traaij. Melkwitte benen onder een te korte lange broek of te lange korte broek. Lees meer

Groen

Het is me wat, al dat afscheid nemen en omzien, soms in verwondering, soms met een beetje heimwee. De laatste raadsvergadering (of is het Raadsvergadering) was zo druk, dat ik toestemming kreeg om in de vensterbank te zitten. Ach ja, die tijd – lang geleden – dat de publieke tribune elke vergadering vol zat, inclusief de vensterbanken en het trappetje naar de WC (of is het wc). Lees meer

Fan

Eigenlijk wilde ik stoppen met het schrijven van deze stukjes. Een nieuw jaar, een nieuw geluid, nietwaar? Ik had me ook al helemaal voorgesteld hoe er een eind aan zou komen. Een bijtend stuk over de redacteur/directeur van deze site. Ernstige beschuldigingen aan zijn adres. Zure verdachtmakingen over lekken van vertrouwelijke en zeer geheime informatie. Lees meer

Stoep

Een tijdje terug liep ik een rolstoel te duwen over de Traaij. Wel eens zoiets geprobeerd? Het is al geen pretje om een bemande rolstoel over het zeil in een ziekenhuis te duwen, laat staan over de Traaij. Bij elke zijstraat vanaf de Arnhemsebovenweg helt de stoep iets af, waardoor de inzittende naar voren dreigt te schuiven. Lees meer

Schoppen

Het schrijven van een stukkie als dit is een fluitje. Echt waar. Voor het eten tik je snel wat gedachten van de laatste tijd op een rij. Je bekommert je niet om volgorde of stijl- en taalfouten. Dat komt allemaal nog wel. Het gaat om de grote lijn. Met een tevreden gevoel zet je je aan de maaltijd. Zo. Dat is er weer uit. Lees meer

Borrelen

Een warme zomer is leuk maar er zijn natuurlijk grenzen. En die grenzen worden wat mij betreft nou wel zo’n beetje overschreden. Langzaam stoven m’n hersenen en dan komen vragen op als: waarom heet de Oranjelaan geen Vijverlaan, bijvoorbeeld. ‘K bedoel, als er een straat recht heeft op de naam Vijverlaan dan is het de Oranjelaan. Of de Schippersdreef. De Damhertlaan desnoods. Maar niet de Vijverlaan. Er is helemaal geen vijver in de Vijverlaan. Toch? Lees meer

Edelachtbare

Het was een bericht om te smullen, dat over het bezwaar tegen de sloop van de Ark aan de Hogesteeg. Kort en goed begrijp ik uit het betoog van advocaat van Haren dat als de omwonenden zelf projectontwikkelaartje hadden mogen spelen, er geen bezwaar tegen de sloop zou zijn ingediend. Lees meer

Balk

We hebben laatst de wereld van een heel andere kant bekeken. Een weekje naar New York geweest. Dat doet wonderen voor het gevoel dat het leven toch maar relatief is: het kan nog groter, harder, hoger, kortom: in alles de overtreffende trap. En de inwoners hebben haast. Lees meer

André

Ergens in de zomer sprak ik hem voor het laatst. Het was bij de Super op de Sluis. Ik had de verkeerde rij gekozen en had dus alle tijd om een praatje met hem aan te knopen. Hij vroeg me hoe het ging. Omstandig begon ik te vertellen over de ziekte waarvan ik aan het herstellen was. Dat het ademen nog zwaar ging. Over de pijn in m’n zij als ik moest hoesten of gapen. Over hoe snel ik moe was. Om kort te gaan: ik vond mezelf nogal zielig. We schoven een stukje dichter naar de kassa toe en ik vroeg hem hoe het hem verging. Lees meer

Kwis

Goed nieuws, te horen dat het ambtelijke apparaat op roep- of schreeuwafstand van het Cultuurhuis annex de Bevolkingsbalie wordt gevestigd. Uit eigen ervaring weet ik hoe frustrerend het is dat collega’s met wie je nauw samenwerkt in een ander dorp zitten. Zaken doen bij de koffieautomaat is er niet bij. Lees meer

Slot

Het gaat helemaal de verkeerde kant op in ons dorp. In plaats van meer gastvrijheid, openheid, vriendelijkheid en noem maar op zie je iets omgekeerd gebeuren. Het zal wel met de stand van het land te maken hebben. En met discussies over het aantal paspoorten dat al dan niet gewenst is als je je handjes wilt laten wapperen. Wat ik bedoel is, dat ik steeds meer hek zie. En dat dit steeds vaker op slot zit. Lees meer

Schoffelen

Ik ben niet zo’n tuinmens. Ik herken nooit wat onkruid is en wat plant. Dus als je mij laat schoffelen, dan kun je daarna weer naar Abbing en Tiggeloven om nieuw plantgoed te halen. Toch hou ik van de schoffel vanwege ‘net alsof’. Je houdt ‘m vast en staart in de verte en iedereen denkt dat je aan het werk bent en even uitrust. Terwijl je diep nadenkt en er zich mooie gedachten ontwikkelen. Over tuinen bijvoorbeeld. Lees meer

Boete

Ik was er al een beetje bang voor: de snelheidscontroles in Driebergen-Zuid leveren zo weinig op dat de politie er voortijdig mee ophoudt. Het is ook geen pretje. Daar sta je met je lasergun en wat blijkt: er valt niks te verbaliseren. Al die scholieren rijden keurig 53. Meetcorrectie eraf, 49 echte kilometers. Lees meer

Forens

Sinds een paar weken ben ik toegetreden tot de orde der forensen. Wel een beetje een dwarse, hoor. Bijna al mijn mede-ordeleden gaan naar de A12 of het station, een enkeling naar het noorden. Ik begeef me in tegenovergestelde richting, de hele Heuvelrug over. Er zitten voordelen aan het forensen, er zitten nadelen aan. Lees meer

Columns van Leen Doeve