Hoe het ging / Hoe het gaat

Heel vaak heb ik gedacht aan de woorden die de meneer van de rijksvoorlichtingsdienst sprak toen hij bij ons kwam met de uitslag van een grondmonster en tegen mijn vader zei: "U hoeft voorlopig geen kunstmest meer te strooien, hoogstens een handje stikstof, want er zitten voor de eerstkomende vijftig jaar reeds voldoende meststoffen en mineralen in de grond,". Lees meer

Napraat

Als u dit leest is alles weer rustig in Driebergen en ligt alles er weer spic & span bij. Ze staan nu weer tot volgend jaar te wachten in schuurtjes en garages. Het was me weer wat met die krengen. Het worden er ook ieder jaar meer en daardoor erger in herrie. Lees meer

De groene wig

Het onderwerp is wat weg gezakt, de Streekstra-hype lijkt geluwd, maar toch wilde ik het er even over hebben. Ik kwam erop tijdens een lentetochtje rond Dennenburg en kwam langs De Groene Wig. Lees meer

Omstreken

Toen men de jaren begon te tellen was Nederland woest en leeg. Toen kwamen er monniken en groeven sloten in de moerassen, waardoor de boel enigszins begaanbaar werd. Lees meer

Stilte voor de storm…

Je zou toch denken, men wordt wat zenuwachtig. 1 januari 2006 is heus niet zo ver weg en dan moet er toch wat geregeld zijn. Officieel is er van zenuwachtigheid niets te merken. Moeten de burgemeesters niet op de zeepkisten van Ton de Graaf? Of denkt burgemeester Bloemen: Ik ben de enige. De andere burgemeesters zijn interim of VUT-gerechtigd. Kat in het bakkie – Lees meer

Waar rook is, is vaak vuur

Van de zomer stond er een onrustbarende bericht in de krant, luidende: ‘De grote Driebergse politieke partijen zijn het eens over het aanleggen van een rondweg ten zuidwesten van Driebergen.’ Daarna werd het verdacht stil. Lees meer

Bomen....

Soms, als ik met de hond in het bos loop (nee, dit wordt geen aangelegd of loslopend stukje), wil mijn ziel nog wel eens ernstig geschokt worden door het zien, of liever horen van die vreselijke bosmachines. Lees meer

In het bos

Als ik met mijn Pincher in het bos wandel, vind ik het prettig om zo nu en dan een praatje te maken met mensen die ik tegen kom. Dat is echter niet altijd even eenvoudig. De meeste tegenkomers zijn druk steunend, verwijtend kijkend, alsof het allemaal mijn schuld is, aan het joggen. De vette pondjes van oudejaarsbollen en volgepropte ganzenlevers moeten er weer af. Lees meer

Inburgeren

Door omstandigheden ken ik al een hele poos mevrouw E. Tot voor kort verbleef (wonen zou ik het niet willen noemen) zij in een Asiel Zoekers Centrum, samen met 2 gehandicapte zonen. Zij zijn Armeense vluchtelingen en zijn ongeveer 5 jaar geleden via een mensensmokkelaar en veel geld, onder erbarmelijke omstandigheden in Nederland terecht gekomen. Lees meer

Teloorgang

Rond 1970 was de culturele revolutie ook tot Driebergen doorgedrongen. Ook hier meende enkele progressievellingen dat er iets diende te veranderen. Het rechtse bolwerk moest bestreden worden. Lees meer

Dassengedoe

Ten noordoosten van de Gooyerdijk bevindt zich een dassenburcht. ’s Zomers blijken de dames en heren ook een zogenaamde bijburcht aan te doen. Deze bevindt zich echter ten zuidwesten van de Gooyerdijk. Ze moeten dus die weg oversteken. Dat kostte reeds 2 dassen het leven. Wie iets over de das weet, al was het maar via foto, film of lectuur- is gelijk vertederd door het dier. Bij de krokodil hebben we dat minder, niet eerlijk, maar zo werkt dat blijkbaar. Lees meer

‘Hein’

Vreemd. Dat is het woord dat bij mij blijft hangen als ik lees dat burgemeester Bloemen ons, na nog geen 5 jaar alweer gaat verlaten. Lees meer

Bij de kapper

Hallo Wim. Leuk dat je weer terug bent. Aardig je vanaf deze plaats te verwelkomen. Ook al verloren we elkaar wat uit het oog, toch waren we oude kameraden. Jij, ik en anderen stonden zo’n 35 jaar geleden aan de basis van een progressieve beweging in Driebergen. Lees meer

Vrijheid

In maart werd Roland, als vrijwilliger van Slachtofferhulp ontboden bij de familie K. De vrouw bleek zeer slecht ter been, is hardhorend en spreekt moeilijk. Zij steunt letterlijk en figuurlijk op haar man. Op een dag hadden ze boodschappen gedaan en waren bezig spullen vanuit de auto naar hun woning te dragen. Ze moesten daarvoor en weg oversteken. Lees meer

Vanuit de trein bekeken

Laatst zat ik in de trein en kwam in gesprek met een aardige vrouw die uit Rotterdam bleek te komen. Toen het gesprek wat gezelliger werd vroeg zei op een gegeven moment: ‘En waar woont u?’ Ik antwoordde: ‘In de Utrechtse Heuvelrug.’ ‘O ja’, riep zij enthousiast, ‘dat prachtige gebied ken ik. Ik heb daar veel fietstochten gemaakt vanuit de camping het Grote Bos, waar ik kampeerde’. Lees meer

Dat is de vraag

Soms voel ik me dom. En dat in een tijd dat je suf wordt van alle informatie waarmee je wordt overspoeld. Heb ik dan weinig kennis opgeslagen? Nou nee. Heb ik weinig verstand? Valt mee, dacht ik. Het is meer een kwestie van; een mens kan niet alles weten. Lees meer

Columns van Henk C Achterberg